FSO Polonez
Geneza i Rozwój Modelu
Geneza Poloneza sięga schyłku 1972 roku, kiedy to na najwyższym szczeblu politycznym wytyczono kierunek rozwoju asortymentu FSO, zakładający stworzenie następcy dla wersji 125p. Kluczowe rozstrzygnięcia zapadły 17 września 1974 roku za sprawą umowy zawartej pomiędzy centralą handlową Pol-Mot a włoskim koncernem FIAT, na mocy której prace inżynieryjne powierzono stronie włoskiej.
Jeszcze w tym samym roku w ośrodku Centro Stile Fiat, przy współudziale rodzimych inżynierów i stylistów, ruszyły prace nad estetyką nadwozia oraz aranżacją kabiny. Pierwsze trzy prototypy w pełnej gamie odmian nadwoziowych oznaczono kryptonimem 125PN (Polacco Nuova) i ukończono już w 1975 roku. Zmontowane w Turynie egzemplarze dotarły do Polski 20 września 1977 roku, a montaż ruszył zaledwie kilka dni później.
Ewolucja i Warianty Nadwozia
Pojazd przejął od poprzednika znaczną część rozwiązań technicznych, w tym układ zawieszenia, układ hamulcowy, zmodernizowane jednostki napędowe oraz układ przeniesienia napędu. Innowacją było wprowadzenie pięciodrzwiowego nadwozia o sylwetce typu hatchback.
| Rok | Wydarzenie / Wersja |
|---|---|
| 1978 | Inauguracja seryjnej produkcji (3 maja). Nazwa wyłoniona w plebiscycie „Życia Warszawy”. |
| 1988 | Debiut użytkowej odmiany o nazwie Truck. |
| 1991 | Wdrożenie gruntownej restylizacji – prezentacja modelu Caro. |
| 1996 | Wprowadzenie wariantu sedan, oznaczonego jako Atu. |
| 1997 | Ostatnia głęboka modyfikacja: serie Caro Plus oraz Atu Plus. |
| 1999 | Uzupełnienie gamy o wersję Kombi. |
| 2002 | Wstrzymanie wytwarzania (22 kwietnia). Łączny wolumen produkcji: 1 061 807 sztuk. |
Konstrukcja i Bezpieczeństwo
Nowatorskie nadwozie samonośne typu hatchback charakteryzowało się nowoczesną jak na tamtą epokę formą oraz wysokim poziomem bezpieczeństwa biernego, legitymując się współczynnikiem oporu powietrza wynoszącym 0,352.
- Strefy zgniotu: Z przodu i z tyłu wdrożono strefy kontrolowanego zgniotu.
- Wzmocnienia boczne: W drzwiach zamontowano dodatkowe wzmocnienia.
- Bezpieczna maska: Zawiasy pokrywy silnika ulokowano w rejonie podszybia, co eliminowało ryzyko wciśnięcia maski do wnętrza kabiny podczas kolizji.
- Wyposażenie: Wersja bazowa oferowała m.in. welurową tapicerkę, obrotomierz, ogrzewanie tylnej szyby, światła przeciwmgłowe oraz bezwładnościowe pasy bezpieczeństwa.
Wdrożone modyfikacje pociągnęły za sobą wzrost masy własnej auta o 90 kg w porównaniu do Polskiego Fiata 125p.
Układ Napędowy i Wersje Wyposażenia
Układ napędowy oparto na schemacie klasycznym: silnik z przodu napędzał koła tylne za pośrednictwem wału napędowego. Wykorzystano czterocylindrowe silniki OHV o pojemnościach 1.3 oraz 1.5 litra. Od 1979 roku wytwarzano także limitowane serie z silnikiem Fiat DOHC (1995 cm³, 112 KM), które osiągały 170 km/h i trafiały głównie do milicji oraz instytucji rządowych.
Wersje Specjalne na Rynku:
| Wersja | Charakterystyka |
|---|---|
| Popular (od 1980) | Wersja zubożona z powodu problemów z dostawami. Brak m.in. kołpaków, listew, obrotomierza, radia, świateł przeciwmgłowych i tapicerki welurowej (zastąpiona skajem). |
| Lux | Wersja bogatsza wyróżniająca się wzmocnionym silnikiem 1.5, pięciobiegową przekładnią, radiem Skald, spojlerem klapy bagażnika i prostokątnymi reflektorami. |